Moment oporu pompy

Po osiągnięciu ustalonej szybkości obrotowej, np. nominalnej, prędkość kątowa jest stała (w = const), zatem przyśpieszenie kątowe maleje do zera a moment napędowy silnika odpowiadający ustalonemu momentowi, np. nominalnemu, zrównuje się z momentem oporu pompy.

Ze względów ekonomicznych punkt pracy silnika napędowego powinien znajdować się w pobliżu punktów najwyższej sprawności pompy i silnika. Charakterystyki mechaniczne silników indukcyjnych lepiej odpowiadają warunkom współpracy z pompami wirowymi niż warunkom współpracy z pompami tłokowymi. Pompy odśrodkowe przy rozruchu z zamkniętą zasuwą lub zamkniętą klapą zwrotną na rurociągu tłocznym wymagają małego momentu napędowego. Taki moment może rozwinąć w okresie rozruchu silnik indukcyjny klatkowy. Przez cały czas rozruchu moment napędowy silnika musi odpowiednio przewyższać moment oporu, ponieważ w dostatecznie krótkim czasie zespól musi osiągnąć nominalną szybkość obrotową. Maksymalne natężenie prądu w chwili włączenia silnika klatkowego uzależnione jest od oporności uzwojeń silnika oraz napięcia sieci, a zatem przy bezpośrednim rozruchu nie można ograniczyć natężenia prądu. Zastosowanie przełącznika gwiazda-trójkąt powoduje co prawda zmniejszenie prądu rozruchu silnika, ale jednocześnie moment rozruchowy maleje trzykrotnie. Dla pomp odśrodkowych ten obniżony moment jest wystarczający.

Moment oporu pompy nie wpływa na moment napędowy silnika, lecz na czas trwania rozruchu, czyli na czas trwania szczytowego natężenia prądu. Przy rozruchu, jak wspomniano, zespół pompa-silnik powinien osiągnąć nominalną szybkość obrotową w ciągu określonego czasu.

Leave a Reply