Obliczanie pojemności zbiornika hydroforowego – kontynuacja

Ze wzorów [2-6] i [2-8] wynika, że przy tych samych ciśnieniach włączania i wyłączania pompy pojemność zbiornika w urządzeniu bezsprę- żarkowym bez uwzględnienia przestrzeni martwej Vm jest (pm„ + l) razy większa niż pojemność zbiornika w urządzeniu sprężarkowym.

W dalszym ciągu rozpatrywane będą tylko urządzenia sprężarkowe. Dla zbiorników hydroforowych w tych urządzeniach ze stosunku Pmin+ 1 Pjnan: ł wynika, że dla danego zbiornika przy tej samej różnicy ciśnień pmax i p„,tn pojemność Vw jest tym większa im niższe są te ciśnienia. Na przykład dla Pmin = 2 atn i pmeX – 4 atn, V,„ = 0,4 V zaś dla pmi„ = 7 atn i p„,„ = 9 atn. V,„ = 0,2 V Należy zatem w miarę możności umieszczać zbiornik wysoko nad pompą, ponieważ jego objętość może być wówczas mniejsza, a ciśnienie robocze – niższe.

Obliczmy teraz całkowitą objętość zbiornika hydroforowego pompowni wyposażonej w pompę tłokową. Przebieg pracy pompy przedstawiony jest na rys, 2-1 w układzie Q-H i na rys. 2-8 w układzie V-T. pompę uSia zużycia, V)r – objętość przestrzeni wodnej

Na czas jednego cyklu t minut składają się: czas pracy pompy tr minut i czas jej postoju TS minut. Znając wydajność pompy qp równą największemu minutowemu zużyciu wody Qż mgx oraz średnie minutowe zużycie wody ś,- podczas trwania cyklu, można napisać .

Czas cyklu x osiąga minimum, jeżeli pierwsza pochodna. Zatem najkrótszy czas cyklu xmhl wystąpi wówczas, gdy Qzśf = -p> a jego wartość wyniesie T , = – minut gdzie i – ilość cykli na godzinę. Objętość przestrzeni wodnej wyniesie – 15qP zaś sumaryczna objętość przestrzeni wodnej i powietrznej przy ciśnieniu Pinirt

Całkowita objętość zbiornika Vc równa się sumie objętości V„, i Vp oraz objętości martwej V,„, która stanowi 5-t-15% V,.. Wobec tego objętość zbiornika w urządzeniu hydroforowym z pompą tłokową oblicza się ze wzoru = U6-18} [2-llj

Ilość cykli zależna jest przede wszystkim od wielkości zespołu pompowego

Nieodpowiednie usytuowanie i prowadzenie przewodu wypływowego wewnątrz zbiornika mogą zwiększyć objętość martwą V„, do 30n/o Vt. a w zbiornikach o małej objętości nawet do 50u/o Vc (rys. 2-9).

Ilość cykli zależna jest przede wszystkim od wielkości zespołu pompowego. Przy zespołach o mocy N poniżej 1,5 kW (domowe urządzenia hydroforowe) i = 15-H30 przy N – (1,5- -h3,0) kW (urządzenia hydroforowe osiedlowe i małych zakładów przemysłowych) i = 8-12, oraz przy N powyżej 3 kW i = 2-t-6, W małych urządzeniach hydroforowych dopuszcza się duże ilości cykli, ponieważ pompy w ciągu doby działają nie więcej jak jedną godzinę. Jeżeli przewiduje się ciągłe zapotrzebowanie wody, to w celu uniknięcia ciągłego wyłączania i włączania zespołu pompowego przestawia się układ elektryczny na działanie ciągłe.

Jeżeli pompownia hydroforowa wyposażona jest w pompę odśrodkową, pompa ta działa ze zmienną wydajnością wahającą się od qm-,n do qmax. Należy więc jako wydajność pompy qp przyjmować wydajność średnią l Qmin ir 2

Czas trwania cyklu zależy od zużycia wody (rys. 2-10). Najkrótszy cykl q . pracy występuje przy Q, śr tylko wtedy, jeżeli qmg. i qmin niewiele się różnią. Przy znacznych różnicach q„,ax i qmin położenie Tmin względem <łp ?T. . 1 jest przesunięte. Na przykład jeżeli qmi„ = to najkrótszy cykl powinien wystąpić przy - przy zużyciu wody w zakresie od qmBX do qmin równym “ qm!n pompa odśrodkowa pracowałaby bez przerwy.

Wobec tego objętość zbiornika w urządzeniu hydroforowym z pompą odśrodkową oblicza się na podstawie wzoru Vco-(16 – 18)[2-12] gdzie [1 – współczynnik poprawkowy, którego wartość zależy od stosunku Qminf ima-Y’

Leave a Reply