Przewody wodociągowe

Po wykonaniu przewodu wewnątrz i zewnątrz pompowni należy zbadać jego szczelność. W tym celu na zewnątrz pompowni zasypuje się rurociąg ziemią na wysokość co najmniej połowy jego średnicy i dokładnie ubija ziemią z boków rur u ich podłoża, pozostawiając odsłonięte złącza i swobodny dostęp do nich. Po napełnieniu przewodów wodą i dokładnym odpowietrzeniu przyłącza się pompę do prób szczelności, wytwarza się ciśnienie robocze i pozostawia rurociąg aż zgromadzi się pozostałe w nim powietrze: 6 godzin przy średnicach do 300 mm i 12 godzin przy średnicach powyżej 300 mm. Po dokładnych oględzinach rurociągu i złączy należy zwiększyć ciśnienie do wysokości ciśnienia próbnego, które jest o 50/« wyższe od ciśnienia roboczego, ale nie niższe od 10 kG/cm2. Następnie otwiera się zawór odpowietrzający w najwyższym punkcie rurociągu i po stwierdzeniu wypływu wody i spadku ciśnienia w manometrze ponownie wytwarza się ciśnienie próbne w rurociągu, wyłącza się pompę i zamyka zawór. Rurociąg jest szczelny, jeżeli w czasie 30 minut nie obniży się ciśnienie wskazywane przez manometr. Badaniu poddaje się odcinki nie dłuższe niż 300 m, nieuzbrojone, czyli bez armatury z wyjątkiem zaworów, które muszą być otwarte. Rurociąg nie może być wystawiony na działanie słońca, a w czasie próby temperatura zewnętrzna powinna wynosić co najmniej + 1°C. Szczegółowy opis badania szczelności przewodów podany jest w normie PN-61/B-10715 Wodociągi. Szczelność rurociągów. Warunki i badania techniczne przy odbiorze.

Przewody wodociągowe po przeprowadzeniu próby szczelności płucze się, chloruje, ponownie płucze i oddaje do użytku po stwierdzeniu, że woda przepływająca przez przewody spełnia określone przepisami warunki pod względem bakteriologicznym i chemicznym (Dz. U. z 1933 r. nr 79, poz. 562. Rozporządzenie Ministerstwa Opieki i Spraw Wewnętrznych z dnia 27 stycznia 1933 r. o wodzie do picia i potrzeb gospodarczych).

Leave a Reply