Silniki pierścieniowe

W Polsce produkuje się silniki dwu-, trój- i czterobiegowe. Ze względu na duży koszt i wymiary układu nie jest stosowana w pompowniach regulacja szybkości obrotowej przez zmianę częstotliwości.

Silniki pierścieniowe mają stojan podobny jak silniki klatkowe. Uzwojenie wirnika jest połączone w gwiazdę (rzadziej w trójkąt), zaś trzy pozostałe końce doprowadzone są do trzech pierścieni ślizgowych, osadzonych na wale wirnika, skąd przez szczotki łączą się z kilkustopniowym trójfazowym opornikiem tzw, rozrusznikiem. W pierwszym momencie rozruchu włączona jest cała oporność rozrusznika, po czym jest stopniowo zmniejszana, aż do uzyskania przez wirnik nominalnej szybkości obrotowej. Podczas pracy silnika pierścienie są zwarte przez zwieracz umocowany na wale wirnika, zaś szczotki podniesione, lub dla większej pewności działania (w niektórych konstrukcjach) przylegają stale do pierścieni. Dzięki takiej budowie uderzenie prądu w chwili włączenia do sieci silnika pierścieniowego jest mniejsze, a moment rozruchowy większy niż w silniku klatkowym. Pozwala to na napęd pomp wyporowych i odśrodkowych bez odciążania silnika w czasie rozruchu. Przez włączenie w obwód wirnika oporników regulacyjnych (różniących się budową od rozrusznika) uzyskuje się płynną regulację szybkości obrotowej silnika pierścieniowego. Zmniejszenie szybkości obrotowej powoduje jednak zmniejszenie momentu i mocy silnika.

Leave a Reply