Układy o zmiennych zwierciadłach wody w zbiornikach – kontynuacja

Przy zasilaniu sieci ze zbiornika górnego wysokość ciśnienia panującego w pewnym punkcie rurociągu lub sieci zależy więc od położenia zwierciadła cieczy w zbiorniku i od natężenia przepływu w tym punkcie.

Zależność tęj nazywamy charakterystyką zbiornika. Różne punkty sieci mają rozmaite położenie względem zbiornika górnego i występują w nich różne natężenia przepływu.

Aby określić wysokość ciśnienia (rys. 1-24) w określonym punkcie rurociągu lub sieci spowodowaną ciśnieniem hydrostatycznym przy różnych natężeniach przepływu należy sprowadzić charakterystykę zbiornika do danego punktu Sprowadzoną charakterystykę (Hg – hA)- \hr = f (Q) uzyskuje się przez odjęcie od różnicy poziomu zwierciadła wody w zbiorniku i poziomu danego punktu rurociągu (Hg – hg) – rzędnych charakterystyki rurociągu = f (Q)

Jeżeli w układzie występuje górny zbiornik końcowy (rys. 1-25), wów- czas przebieg linii ciśnień i całkowita wysokość podnoszenia zależą nie tylko od poziomu wody w tym zbiorniku, lecz również od rozbioru wody w sieci 5.

W chwilach małego rozbioru woda płynie do sieci i do zbiornika. Linia ciśnień przebiega przez punkty A-B’-C’-D’. Wysokość podnoszenia pompy H’ = Hp+A’hrs+WTl-

W czasie największego rozbioru woda płynie do sieci z pompowni i ze zbiornika górnego. Linia ciśnień jest wówczas linią A-B”-C”-E”-D’\ zaś wysokość podnoszenia pompy wynosi H” = f- Ah”s -j- ńh”.

Pompę względnie pompy dobiera się dla tej wysokości podnoszenia, która jest większa. Na rysunku 1-26 przedstawiony jest schemat układu pompowego oraz linii ciśnień w przypadku, jeżeli zbiornik górny jest zbiornikiem pośrednim.

Leave a Reply