Umieszczenie wszystkiej armatury wewnątrz pompowni

Umieszczenie wszystkiej armatury wewnątrz pompowni umożliwia obsłudze stalą jej obserwację, dogodną konserwację i naprawę wewnątrz pompowni, ale zwiększa wymiary i koszt budynku pompowni. Zmniejszenie wymiarów pompowni uzyskuje się przez pozostawienie w budynku jedynie zaworów i wodomierzy lub tylko zaworów, a umieszczenie pozo-

– b) studzienek stałej armatury w komorze zasuw, przyległej do pompowni (rys. 3-91a), lub w studzienkach poza pompownią (rys. 3-91b). W każdym z takich układów musi istnieć możliwość okresowego badania wydajności każdej pompy.

Poziome przewody, zwłaszcza większych średnic, powinny spoczywać na betonowych blokach podporowych (rys. 3-92). Przewody biegnące górą podwiesza się (rys. 3-93) lub opiera na wspornikach przyściennych (rys. 3-94a). Przewody pionowe należy również umocowywać przyściennie wspornikami (rys. 3-94b).

Przewody pionowe podparte są u dołu w miejscu zmiany kierunku przepływu z poziomego w pionowy, za pomocą kolana ze stopką (tabl. 3-43) spoczywającego na bloku betonowym.

W pompowniach występują zmiany kierunku strumienia cieczy przy przepływie przez łuki i kolana. Powstaje pi’zy tym siła wypadkowa R (rys. 3-95), którą oblicza się według wzoru

K = 2Psin – – 2 p sin -= = – pd2 sin kG [3-27] gdzie: p – ciśnienie w przewodzie, kG/cm2, d – średnica wewnętrzna kolana lub kształtki łukowej, cm, a – wewnętrzny kąt krzywizny dla kolana a = 90°.

Wielkość siły wypadkowej przy wysokich ciśnieniach w przewodach i ich dużych średnicach wynosi kilkadziesiąt ton, zatem kolana oraz kształtki łukowe należy opierać o odpowiednio ukształtowane i obliczone łukowe bloki podporowe (rys. 3-95) lub zakotwiczać je .cięgnami stalowymi tak, aby siła wypadkowa nie przenosiła się na śruby, uszczelki i pompę lub nie wyciągnęła rurociągu z wydłużalnika dławnicowego.

Leave a Reply